Szukam i obserwuję. Szukam odpowiedzi na pytania elementarne dotyczące sensu istnienia, celowości człowieczego bytu, istnienia absolutu (?) - naturalnie bez szczególnego angażowania. Obserwuję otaczający świat zachwycając się rzeczmi prostymi, chociaż dla większości - niedostrzegalnymi. Nie nudzę się, chociaż czas wolny potrafię zmarnotrawić na pozornym lenistwie fizycznym, podczas gdy myśli błądzą po świecie przeszłym, teraźniejszym, nieodkrytym.

Czuję wewnętrzną potrzebę tworzenia. Zawsze czułem. Bazgroliłem długopisem abstrakcyjne rysunki, zanim opanowałem sztukę sprawnego poruszania się na dwóch, dolnych kończynach. Dla siebie. Rysunek ołówkiem, węglem, pastelami od ładnych paru lat nie wypełnia mojego życia w takim stopniu, w jakim bym tego pragnął, potrzebował, ale miejsce te zajęła fotografia.